Różnorodność występowania rozmaitych systemów połączeń jest niezrozumiała dla przeciętnego laika. Po co tak kombinować, wymyślać coraz inne? Ale konstruktorzy i technolodzy wiedzą co robią, żądając od przemysłu stosowania nowoczesnych materiałów i asortymentu. Czasami chodzi o polepszenie właściwości połączeń, innym razem zmniejszenie kosztów, czyli optymalizacja produkcji. Ale jeżeli wyodrębnimy tylko jeden segment mocowań, jakim są śruby, widać niezwykły postęp (no może nie aż taki, jak w elektronice) w zastosowaniu nie tylko samych śrub, ale też powłok zabezpieczających je przed korozją lub innymi czynnikami.

Przy projektowaniu prototypów urządzeń bierze się pod uwagę czy na rynku są dostępne elementy mocowania, a jeżeli nie, to konstruktorzy muszą dobrać parametry wymiarowe i wytrzymałościowe nowych śrub lub prętów gwintowanych, potocznie nazywanych szpilkami. Jeżeli ma to być produkcja małoseryjna, to zazwyczaj śruby wykonywane są we własnym zakresie, na automatach skrawających. Przy wielkoseryjnej lepszym rozwiązaniem jest pójść na współpracę z zewnętrznymi dostawcami. Taniej i parametry śruby mogą być lepsze, bowiem przy masowej produkcji nie stosuje się skrawania, a walcowanie gwintów, dające dodatkowe właściwości połączeniom.