Tworzywa sztuczne nie mają jednak zwykle własności identycznych z tworzywami naturalnymi. Tworzywa sztuczne mogą być klasyfikowane na wiele sposobów, ze względu na zastosowanie: konstrukcyjne, powłokowe, adhezyjne, włóknotwórcze, specjalne (wymieniacze jonowe, polimery biomedyczne itp). Tworzywa sztuczne odgrywają w naszym codziennym życiu co raz większą rolę, często nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy jak wielką. Wiele tworzyw sztucznych posiada własności niemożliwe do uzyskania z zastosowaniem surowców naturalnych. Duromery - twarde, trudnotopliwe o wysokiej odporności mechanicznej służące jako materiały konstrukcyjne - inaczej nazywane sztucznymi metalami, niektóre duromery zastępują też materiały ceramiczne. Zdolność elastomerów do zmiany wymiarów wynika z ich specyficznej budowy chemicznej. Dzięki zjawisku termoplatyczności tworzyw sztucznych, można je kształtować w jednym, względnie prostym i szybkim procesie technologicznym, umożliwia to tworzenie z nich przedmiotów o bardzo złożonym kształcie, który nie mógłby być osiągnięty przy pomocy technik skrawania, stosowanych dla metali czy technik spiekania stosowanych dla materiałów ceramicznych. Wydmuchiwanie tworzyw termoplastycznych jest z kolei stosowane masowo do produkcji plastikowych butelek. Teflon - nazwa handlowa polimeru o nazwie systematycznej: politetrafluoroetylen. Zwykle tworzywa sztuczne mają takie same a nawet lepsze te własności, które są najbardziej istotne dla danego zastosowania, może mieć jednak gorsze mniej istotne własności. Do najczęściej stosowanych tworzyw termoplastycznych można zaliczyć: polietylen (PE), polipropylen (PP), polistyren (PS) oraz wersja wysokoudarowa (HIPS), polichlorek winylu (PVC), poli(tlenek metylenu) (PMO), poli(tereftalan etylenu) (PET), polimetakrylan metylu (PMMA). Oprócz masowej produkcji z tworzyw termoplastycznych za pomocą technologii wtrysku skomplikowanych kształtek wykorzystywanych jako naczynia domowego użytku, elementy zabawek, mebli czy karoserii samochodów, można z nich także otrzymywać rury i folie w procesach ciągłego tłoczenia i wytłaczania. Tworzywa sztuczne - materiały oparte na polimerach syntetycznych lub zmodyfikowanych naturalnych, zastępujące tradycyjne tworzywa takie jak drewno, ceramika, metal, kauczuk naturalny, gutaperka i inne. Elastomery - tworzywa, które można rozciągać i ściskać w wyniku rozciągania lub ściskania elastomery zmieniają znacznie swój kształt ale po odjęciu siły wracają do poprzednich wymiarów, Elastomery zastąpiły prawie całkowicie kauczuk naturalny, ale znalazły też szereg nowych zastosowań niedostępnych dla zwykłego kauczuku. Plastomery - popularnie zwane termoplastami mniej sztywne od duromerów ale łatwotopliwe i zwykle rozpuszczalne - dzięki ich topliwości można je przetwarzać poprzez topienie i wtryskiwanie do form lub wytłaczanie, dzięki czemu można z nich uzyskać bardzo skomplikowane kształty, stosowane są zamiast drewna i niekiedy zamiast metalu jako obudowy do maszyn i urządzeń, elementy wyposażenia domowego. W celu uproszczenia recyklingu tworzyw sztucznych został wprowadzony przez Society of the Plastics Industry Inc (USA) w 1988 specjalny kod oznaczania tych tworzyw. Pierwsza możliwa do przeprowadzenia na dużą skalę synteza polietylenu została odkryta przez Erica Fawcetta i Reginalda Gibsona w ICI Chemicals w 1933. . Zastosowanie tworzywa PET zamiast szkła do produkcji butelek ma następujące zalety: PET się nie tłucze, butelki z PET są lżejsze, łatwiej jest uformować je w niemal dowolny kształt, ale ma też wady: PET w temperaturze pow 70 stopni C traci swoje własności mechaniczne, butelek PET nie można poddawać sterylizacji w wysokiej temperaturze - w związku z czym recykling butelek PET wymaga ich przetapiania, PET nie jest biodegradowalny co powoduje, że jest szkodliwy dla środowiska naturalnego. Współcześnie paleta dostępnych tworzyw sztucznych umożliwia w praktyce zastąpienie nimi niemal każde tworzywo naturalne. Elastomer posiada zdolność zmiany w szerokim zakresie swoich wymiarów w momencie gdy jest poddawany naprężeniom rozciągającym, ścinającym lub ściskającym oraz następnie powrót do poprzednich wymiarów